Από το βιβλίο του Φοίβου Ανωγειανάκη«Ελληνικά Λαϊκά Μουσικά Όργανα», διαβάζουμε:
«Η λαουτοκιθάρα, ένα νοθογενές όργανο, είναι μιά κιθάρα στη μορφή, αλλά με αριθμό χορδών και κούρντισμα λαούτου. Η λαουτοκιθάρα εμφανίζεται μετά το Β Παγκόσμιο Πόλεμο και η δημιουργία της οφείλεται σε δύο κυρίως λόγους : στη ντροπή που ένιωθαν οι νεότεροι λαουτιέρηδες να κρατούν ένα τόσο μεγάλο και «άχαρο» όργανο, όπως είναι κατά τη γνώμη τους το λαγούτο, και στην ευκολία με την οποία μεταφέρεται και κρατιέται η λαουτοκιθάρα όταν παίζεται.»
Η λαουτοκιθάρα που βλέπετε, είναι βασισμένη σε μοντέλο κλασσικής κιθάρας του Hermann Hauser.
Το καπάκι
Η πλάτη (και οι πλευρές) από rosewood (πουπίγκα) και το μπράτσο, φτιαγμένο από μαόνι Ονδούρας.
Η κεφαλή (καράολο).
Η ροζέτα.
Ο καβαλάρης και ο τερσές.
Και τώρα, μερικές κατασκευαστικές λεπτομέρειες:
Η πλάτη και οι πλευρές.
Το τακούνι του μπράτσου, ενισχυμένο με πύρο, έτοιμο να μπεί στη «φωλιά»και να ενωθεί με το σώμα.
Ενίσχυση του μπράτσου, με δύο σωλήνες από ανθρακονήματα.
Τρεις εικόνες από την κατασκευή της κεφαλής .
Η μπορντούρα του καπακιού, με ρόμβους και κυκλάκια από όστρακο, εναλλάξ.
Το τελείωμα της ταστιέρας.
Φιλετάρισμα της πλάτης.
Ιουλίου 23, 2010 στις 9:13 πμ |
Είχα την τύχη να ακούσω αλουστράριστο το όργανο. Ο ήχος του ήταν εντυπωσιακός. Επίσης είναι αριστούργημα σε ομορφιά και με τα λούστρα έλαμψε.
Νίκο συγχαρητήρια!
Μπάμπης
Ιουλίου 24, 2010 στις 7:50 μμ |
Κυριε Νικο συγχαρητηρια για το οργανο!
Εκπληκτικη ποιοτητα κατασκευης και φινιρισματος!!
Αυγούστου 20, 2010 στις 1:28 μμ |
ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗ;
Την έχεις δώσει ή θα έχουμε την ευκαιρία σε κάποια επίσκεψη να την ακούσουμε;
Ακόμα αναρωτιέμαι ποιό από τα κουρντίσματα λαούτου που έχω δεί συστήνεις;
Θα μπορούσε να κουρντισθεί σε τονική αναλογία με τις κάτω 4 χορδές της κιθάρας; Για να μην αλλάζει δακτυλισμούς ο τεμπέλης μπουζουκτσής σαν και του λόγου μου…
Αυγούστου 20, 2010 στις 2:59 μμ |
Δυστυχώς Γρηγόρη, η λαουτοκιθάρα δεν είναι πλέον εδώ.
Το κούρδισμά της είναι αυτό του στεριανού (η του νησιώτικου) λαούτου : Λα, Ρε, Σολ, Ντο, από τις ψηλές προς τις χαμηλές χορδές, δηλαδή διαστήματα πέμπτης και όχι τέταρτης, όπως έχει η κιθάρα η το τετράχορδο μπουζούκι. Για να κουρδιστεί αλλοιώς, θα έπρεπε πρώτα να αλλάξουν τα πάχη κάποιων χορδών. Χρειάζεται πρώτα κάποια μελέτη η κάποια πειράματα. Και πάλι όμως, φοβάμαι πως θα έχανε κάτι από το χαρακτηριστικό της ηχόχρωμα, που μοιάζει πολύ με αυτό του λαούτου.
Ιουνίου 2, 2011 στις 5:28 μμ |
Αφού αναφέρετε και ιστορικά στοιχεία για το όργανο, θα ήθελα να προσθέσω μία ακόμη πληροφορία: στον δίσκο του Σ. Καρά με καταγραφές από το Β.&Α. Αιγαίο αναφέρεται εσφαλμένα ότι κάποιος μουσικός από τη Μυτιλήνη έπαιξε λαουτοκιθάρα. Στην πραγματικότητα είναι κοινή κιθάρα, η οποία έχει μια ιδιαίτερη τοπική παράδοση στη Μυτιλήνη.