Δύο νέα λαούτα, που η κατασκευή τους άρχισε το καλοκαίρι του 2010 και ολοκληρώθηκαν πρόσφατα. Το πρώτο, έχει μήκος χορδής 68 cm και το δεύτερο 70 cm.
Το σκάφος του πρώτου οργάνου αρχίζει να φτιάχνεται, επάνω στο καλούπι.
Οι ντούγες από σφένδαμο και παλίσσανδρο Βραζιλίας (jacarada).
Το καπάκι, με περιμετρικό διάκοσμο από ψηφίδες έβενου και σφένδαμου.Γύρω από την τρύπα, μοτίβο σε λευκό όστρακο.
Η ταστιέρα και η κεφαλή. Κλάρα από λευκό όστρακο και abalone.
Τα μπράτσα, πριν την τοποθέτηση της ταστιέρας. Φαίνονται οι εσωτερικές ενισχύσεις, δεξιά και αριστερά από carbon fibber και η κεντρική από παλίσσανδρο.
Τα μπράτσα από πίσω, έτοιμα να ντυθούν με ντούγες 2,5 mm, ανάλογες με αυτές του σκάφους.
Το ηχείο του δεύτερου οργάνου.
Οι ντούγες, από σγουρή πουπίγκα. Ένα ξύλο πολύ δύσκολο από κάθε άποψη στην κατεργασία του, με εξαιρετικό αισθητικό αποτέλεσμα!
Το καπάκι. Περιμετρικός διάκοσμος με ψηφίδες από έβενο και λευκό όστρακο, ροζέτα από ξύλο κερασιάς και σχάρα από έβενο.
Ο καβαλάρης, από σκούρο παλίσσανδρο jacarada. Ο σχεδιασμός του, βασισμένος σε μοντέλο καβαλάρη λαούτου House of Stathopoulo.
Επεξεργασία διακοσμητικού μοτίβου από έβενο, στο τελείωμα της κεφαλής.
Η κεφαλή. Σγουρή πουπίγκα, έβενος, λευκό όστρακο.
Μαρτίου 10, 2011 στις 11:23 πμ |
Υπέροχα ! Νίκο σττο υλικό έχεις χρησιμοποιήσει για το προστατευτικό πάνω στα καπάκια είναι πλαστικό ?
Μαρτίου 10, 2011 στις 7:36 μμ |
Ναι είναι πλαστικό. Το ξύλο έχει μικρότερη αντοχή στα χτυπήματα της πένας που στο λαούτο είναι εντονότερα , αφού οι χορδές του βρίσκονται σε πολύ μικρή απόσταση από το καπάκι. Παλιότερα χρησιμοποιούσαν και ταρταρούγα, που σήμερα δεν βρίσκεις, λόγω απαγόρευσης.
Μαρτίου 11, 2011 στις 11:37 μμ |
Το μοντέλο αυτό βασίστηκε σε λαούτο κάποιου παλιού κατασκευαστή; Γιατί όπως το βλέπω μου θυμίζει λίγο Εμμανουήλ Κοπελιάδη, αν και το ηχείο φαίνεται να έχει λιγότερο βαθός.
Πάντως όπως και να έχει δείχνει πολύ παραδοσιακό και όχι κάτι το μοντέρνο που συνηθίζεται από πολλούς τελευταία. Μπράβο σας!
Μαρτίου 12, 2011 στις 12:42 πμ |
Ο σχεδιασμός του μοντέλου είναι δικός μου. Προέκυψε σαν αποτέλεσμα αναζήτησης τρόπου σχεδιασμού, για τον τύπο του στεριανού-νησιώτικου λαούτου. Βασίστηκε σε μέσες διαστάσεις λαούτων παλιών μαστόρων, όπως ο Κοπελιάδης. ο Παναγής κ.λ.π. Ολοκληρώθηκε το 1999, οπότε έφτιαξα και το καλούπι. Το χαρακτηριστικό του είναι, ότι είναι αρκετά επίπεδο, στη μεριά της πλάτης. «Στέκεται» πολύ καλά στο παίξιμο και έχει επίσης και πολύ καλό και ισορροπημένο ηχητικό αποτέλεσμα.
Απριλίου 9, 2011 στις 11:57 πμ |
Εξαιρετικός κύριε Νίκο όπως πάντα!
Απριλίου 22, 2011 στις 5:42 πμ |
Ειναι τιμη μου που κατεχω ενα οργανο του κ.Νικου!Βλέποντας τα απιστευτα αποτελέσματα στη συντηρηση των δυο λαουτων μου(κοπελιαδη-παναγη) ηταν ο μοναδικος ο οποιος θα μπορουσα να εμπιστευτω την κατασκευη ενος νεου λαουτου! Το οργανο με την κλάρα στην ταστιέρα το εχουν δει αρκετοι οργανοποιοι…όλοι εκτιμησαν την υψηλη ποιοτητα στην κατασκευη του οργανου!Έχω παιξει με αυτο το αργανο με ηπειρωτικα συγκροτηματα με θεσσαλικα με μωραιτες με στερεοελλαδιτες με νησιωτες….οπου το οργανο βγηκε απο τη θηκη του απέσπασε σχολια θαυμασμου…τοσο για την ποιοτητα του ηχου οσο και για την ποιοτητα κατασκευης!
Απίστευτα ισορροπημενο οργανο σε ολες τις θεσεις παρα πολυ ξεκουραστο και χωρις να αισθανεται τις αλλαγες της θερμοκρασιας και της υγρασιας!
Εχω στα χερια μου το απόλυτο οργανο και οφειλω ενα πολυ μεγαλο ευχαριστω στον κ.Νικο!
Απριλίου 22, 2011 στις 1:44 μμ |
Νάσαι καλά Θοδωρή και ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια.
Και μένα η χαρά μου είναι διπλή, που το όργανο είναι στα χέρια ενός άξιου μουσικού, που το εκτιμά και το χαίρεται…
Απριλίου 22, 2011 στις 3:58 μμ |
Μηπως θα μπορουσατε να αναρτησετε μια πατουρα για τις δουγιες του συγκκριμενου λαουτου. Ειναι ολες ιδιες οι δουγιες σε σχημα η ακολουθει καποια γεωμετρικη μαθηματικη φορμουλα
Απριλίου 24, 2011 στις 11:52 μμ |
Ίσως εννοείς πατρόν, βάσει του οποίου κόβονται οι ντούγες.
Δεν νομίζω να περιγράφονται εύκολα με κάποια μαθηματική φόρμουλα!
Η τεχνική της κατασκευής, έχει μιά διαφορετική φιλοσοφία και πρακτική.
Σχεδιάζεται το μοντέλο (με αναλογίες και γεωμετρικό σχεδιασμό) και κατασκευάζεται στη συνέχεια το καλούπι. Σημαδεύονται στο μέγιστο πλάτος του καλουπιού, σωστά διαμοιρασμένες, οι ντούγες και κατόπιν η κατασκευή ολοκληρώνεται με τη διαμόρφωση κάθε ντούγας ξεχωριστά.
Για να υπάρξει πατρόν, πρέπει το ανάπτυγμα της κάθε ντούγας να είναι περίπου ίδιο με των υπολοίπων, κάτι που σε αυτού του τύπου τα λαούτα δεν ισχύει.
Ιουλίου 11, 2011 στις 11:16 πμ |
Άσχετο απ’ τα λαούτα – που φαίνονται θαυμάσια – και σχετικό με τον Έρμπερτ και το Λεόντιο και Λένα. Έχω πολλές φωτογραφίες από τις πρόβες. Τις ανταλλάσω με ένα τεύχος του “Ο Νίκος”, αν υπάρχει. Κι αν δεν υπάρχει, τις δίνω εις ένδειξη φιλίας. Μακιγιέρ
Ιουλίου 19, 2011 στις 11:07 μμ |
Αν κατάλαβα καλά, είσαι ο Αλέξανδρος ……… ?