ΜΠΟΥΖΟΥΚΙ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ ΣΤΑΘΟΠΟΥΛΟΥ, 1910

Α.Σtathopoulo-1910-008

 

Είναι πάντα ιδιαίτερη χαρά για κάποιον που ασχολείται με τη συντήρηση μουσικών οργάνων, όταν φτάνει στα χέρια του η δουλειά κάποιου παλιού και ιστορικού μάστορα για να δεχτεί τις φροντίδες του. Και είχα την τύχη να περάσουν από το εργαστήρι μου αρκετά όργανα τέτοιων κατασκευαστών, με σημαντικότερο τον ταμπουρά του Μακρυγιάννη, φτιαγμένον από το χέρι του Λεωνίδα Γαΐλα.

Η συντήρηση και η αναστύλωση παλιών οργάνων, είναι το «σχολείο» του οργανοποιού! Παρατηρώντας από κοντά τέτοια όργανα, μαθαίνεις πολλά γιά τις τεχνικές κατασκευής και τη μορφολογία τους, καθώς και τις επί μέρους λύσεις αλλά και την ολοκληρωμένη άποψη του κατασκευαστή τους. Και κάτι περισσότερο : την αντοχή τους στό χρόνο.

 

astathopoulo-1910-002

Τον τελευταίο καιρό, έφτασε στα χέρια μου ένα πολύ παλιό μπουζούκι, κατασκευασμένο από τον σημαντικότατο οργανοποιό του περασμένου αιώνα Αναστάσιο Σταθόπουλο, στη Νέα Υόρκη, το 1910. Στον Α.Σταθόπουλο έχει αποδόσει την κατασκευή του  σύγχρονου μπουζουκιού (υβρίδιο μεταξύ του παλιού, παραδοσιακού  ταμπουρά και του Ναπολιτάνικου μαντολίνου) ο συνάδελφος Γιάννης Κουκουρίγκος. Περισσότερες πληροφορίες για την ιστορία του συγκεκριμένου οργάνου, μπορείτε να διαβάσετε από το blog του ευτυχούς κατόχου του! http://grigoris.spiliopoulos.googlepages.com/%CF%84%CE%BF%CE%BC%CF%80%CE%BF%CF%85%CE%B6%CE%BF%CF%8D%CE%BA%CE%B9%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%80%CE%B1%CF%80%CF%80%CE%BF%CF%8D  Θα βρείτε επίσης παραπομπές και πληροφορίες για την οικογένεια των Σταθόπουλων.

Αν και το όργανο βρίσκεται σε αρκετά καλή κατάσταση, χωρίς να έχει υποστεί προηγούμενη επισκευή, παρουσίαζε μερικά πολύ σημαντικά προβλήματα. Κυριότερο, ήταν ένα μεγάλο, προς τα μέσα βούλιαγμα του καπακιού του, στο σημείο που αρχικά υπήρχε, πρός τα επάνω, τόξο. Είχε επίσης σχιστεί δεξιά και αριστερά το καπάκι, περιμετρικά του φιλέτου της ροζέτας του.

astathopoulo-1910-003

Στο ηχείο, υπήρχε ένα μεγάλο άνοιγμα με τις καταλήξεις από τις ντούγες του αποκολημμένες από την κολάντζα. Στο άνοιγμα αυτό, είχε εκτονωθεί το άθροισμα από την κατά πλάτος συρρίκνωση κάθε μιάς από τις ντούγες του.

astathopoulo-1910-013

Αφαιρώντας το καπάκι του οργάνου, με μιά πρώτη παρατήρηση ανατρέπεται η άποψη πως το «μπουζούκι Σταθόπουλου» κατασκευάζονταν όπως το μαντολίνο, με μονοκόμματο μπράτσο και τάκο. Ο Σταθόπουλος, έκανε την ίδια ακριβώς προσαρμογή του μπράτσου μέσα στον τάκο που κάνουν και οι σύγχρονοι ομότεχνοί του. Με μιά μάλιστα ιδιαιτερότητα : έχοντας μονοκόμματο  (από μαόνι) μπράτσο, σκίζει κατά μήκος την απόληξή του μέσα στον τάκο και βάζει μια λεπτή σφήνα μέσα σ`αυτή την εγκοπή, την στιγμή που το κολλά. Εξασφαλίζει έτσι, απόλυτη σταθερότητα του μπράτσου μέσα στον τάκο ! Οι ντούγες είναι εσωτερικά δεμένες με λωρίδες από μετάξι.

astathopoulo-1910-007

Με την πρόοδο της επισκευής, θα δημοσιεύσω περισσότερες πληροφορίες και φωτογραφίες από τα κυριότερα στάδια της δουλειάς, και των τεχνικών που χρησιμοποιήθηκαν.

Ετικέτες: , , ,

7 Σχόλια to “ΜΠΟΥΖΟΥΚΙ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ ΣΤΑΘΟΠΟΥΛΟΥ, 1910”

  1. Multi Kulti Says:

    Περιμένουμε με ανυπομονησία την συνέχεια!
    Μια ερώτηση έχω να κάνω.Μέχρι ποιό σημείο ειναι επιτρεπτο ένα βαθούλωμα στο καπάκι?

  2. fronik Says:

    Σε ορισμένα όργανα όπως το ούτι, το βούλιαγμα του καπακιού είναι απαραίτητο και γίνεται από την αρχή της κατασκευής.
    Σε ένα όργανο όμως σαν το συγκεκριμένο, που από την αρχή είναι κατασκευασμένο με προς τα επάνω τόξο, ένα τέτοιο βούλιαγμα αυξάνει υπερβολικά την πίεση του καβαλάρη πάνω στο καπάκι, με αποτέλεσμα η κατάστασή του -αν μείνει κουρδισμένο- σταδιακά να επιδεινώνεται.
    Στην κατασκευαστική ιστορία του μπουζουκιύ, από κάποια στιγμή (κυρίως από κάποια όργανα του περίφημου Ζοζέφ) το βούλιαγμα του καπακιού άρχισε να γίνεται «σχολή». Προσωπικά δεν ακολουθώ αυτή την κατασκευαστική άποψη, διότι τα όποια πρόσκαιρα ηχητικά αποτελέσματα δεν δικαιώνονται από τον χρόνο.

  3. babis Says:

    Νίκο το blog σου είναι τρομερά ενδιαφέρον, σε ευχαριστούμε. Περιμένουμε την συνέχεια! Θα ήταν πολύ ωραίο να ανεβάζεις και video με το ηχητικό αποτέλεσμα από τα όργανα, όπως έγινε με τα δύο μπουζούκια ΖΟΖΕΦ στην ΚΛΙΚΑ.
    Να είσαι καλά
    ΜπΠαπ

  4. fronik Says:

    Μπάμπη, εγώ ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια.
    Πολύ καλή ιδέα, θα το προσπαθήσω (αρκεί να βρώ πως γίνεται).
    Χαιρετισμούς
    Νίκος

  5. Paul Fox Says:

    I have pictures of 2 or maybe 3 very rare Stathopoulo instruments made in America, and I would like to email them to you. The picture of label inside the Stathopoulo bouzouki was so important in being able to identify an early 6-string guitar, and harp-guitar. Can you email me, please.

  6. Anon Says:

    Ενδιαφέρον αυτό που παρατηρήσατε για τη σκίσιμο και τη σφήνα. Ακούγεται καλό αλλά και επικίνδυνο για επέκταση της ρωγμής κατά μήκος. Μήπως κρατήσατε σχετικά στοιχεία όπως μήκος σχισμής και πάχος σφήνας;

  7. fronik Says:

    Το ότι από το 1910 , στο συγκεκριμένο όργανο, δεν επεκτάθηκε η εγκοπή δείχνει ότι δεν είναι τόσο επικίνδυνη τεχνική! Το μήκος της εγκοπής – απ`ότι θυμάμαι – δεν είναι μεγάλο και το πάχος της σφήνας 1.5 με 2 χιλιοστά.

Γράψτε απάντηση στο fronik Ακύρωση απάντησης

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: