Archive for Ιουλίου 2010

Ο ΤΑΜΠΟΥΡΑΣ ΤΟΥ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ ΚΑΙ Η ΟΡΓΑΝΟΠΟΙΪΑ ΤΟΥ ΛΕΩΝΙΔΑ ΓΑΪΛΑ

Ιουλίου 26, 2010

Επί τέλους, έπειτα απο αρκετά χρόνια, εκδόθηκε το βιβλίο μου για τον Ταμπουρά του Μακρυγιάννη και τον κατασκευαστή του, τον Λεωνίδα Γαΐλα.

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

ΠΡΟΛΟΓΟΣ

ΤΑ ΚΕΙΜΗΛΙΑ ΤΟΥ ΣΤΡΑΤΗΓΟΥ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ ΣΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ

ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ ΚΑΙ ΣΥΝΤΗΡΗΤΗ ΤΟΥ ΤΑΜΠΟΥΡΑ

ΒΟΙΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ

Ο ΤΑΜΠΟΥΡΑΣ ΤΟΥ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ ΚΑΙ Η ΣΥΝΤΗΡΗΣΗ ΤΟΥ

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Ο ΤΑΜΠΟΥΡΑΣ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ Ο ΤΑΜΠΟΥΡΑΣ ΤΟΥ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ

Ο Ταμπουράς και η εξέλιξή του στην Ελλάδα

Ο Ταμπουράς του Μακρυγιάννη

Ο Rørbye , ο Γαΐλας και το εργαστήρι του

Η σημασία του εργαστηρίου του Γαΐλα

Η εγκατάσταση του Μακρυγιάννη στην Αθήνα και η απόκτηση του Ταμπουρά του

Πολύχορδοι Ταμπουράδες

Η ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΤΟΥ ΤΑΜΠΟΥΡΑ ΣΤΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ ΤΟΥ ΓΑΪΛΑ

Ο Σχεδιασμός

Η Κατασκευή του Ηχείου

Ο Τάκος και το Μπράτσο

Το Καπάκι

Ηχητικές Τρύπες

Οι Πυρογραφίες

Το Τελείωμα του Οργάνου (βερνίκι, χρωστικές, μπερντέδες, κλειδιά, καποτάστο, καβαλάρης, χορδές)

ΜΙΑ ΠΡΟΤΑΣΗ ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗΣ

Ο Σχεδιασμός και η Κατασκευή του Καλουπιού

Η Κατασκευή του Τάκου

Κατασκευή του Σκάφους του Οργάνου

Κατασκευή του Μπράτσου

Το Καπάκι

Πυρογραφίες – Ηχητικές Τρύπες

Βερνίκι – Κόλλες – Χρώματα

Το ‘Αρμάτωμα’ του Οργάνου

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΗΧΟΥ ΤΟΥ ΤΑΜΠΟΥΡΑ

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

ΓΛΩΣΣΑΡΙ

Το βιβλίο, περιλαμβάνει και 20 δικά μου σχέδια.  Στο τελικό – αναδιπλούμενο –  ο Ταμπουράς σε φυσικό μέγεθος.

Επίσης, εκτός των άλλων εικόνων και 54 φωτογραφίες, απο όλες τις φάσεις της κατασκευής ενός ανάλογου οργάνου.

Μπορείτε να το βρείτε στο πωλητήριο του Εθνικού Ιστορικού Μουσείου ( Παλιά Βουλή).
Το Μουσείο, με το μόνο βιβλιοπωλείο που συνεργάζεται, είναι το βιβλιοπωλείο «Δωδώνη», όπου επίσης μπορείτε να αποτανθείτε.  Αν δεν το έχει ήδη, θα υπάρχει πολύ σύντομα και εκεί, και ίσως μέσω της «Δωδώνης» και σε κάποια άλλα βιβλιοπωλεία.

Αν δυσκολευτείτε, έχω και εγώ κάποια αντίτυπα, μπορείτε να μου στείλετε email, στο fronik@otenet.gr .

Advertisements

ΛΑΟΥΤΟΚΙΘΑΡΑ

Ιουλίου 22, 2010

Από το βιβλίο του Φοίβου Ανωγειανάκη«Ελληνικά Λαϊκά Μουσικά Όργανα», διαβάζουμε:

«Η λαουτοκιθάρα, ένα νοθογενές όργανο, είναι μιά κιθάρα στη μορφή, αλλά με αριθμό χορδών και κούρντισμα λαούτου. Η λαουτοκιθάρα εμφανίζεται μετά το Β Παγκόσμιο Πόλεμο και  η δημιουργία της οφείλεται σε δύο κυρίως λόγους : στη ντροπή που ένιωθαν οι νεότεροι λαουτιέρηδες να κρατούν ένα τόσο μεγάλο και «άχαρο» όργανο, όπως είναι κατά τη γνώμη τους το λαγούτο, και στην ευκολία με την οποία μεταφέρεται και κρατιέται η λαουτοκιθάρα όταν παίζεται.»

Η λαουτοκιθάρα που βλέπετε,  είναι βασισμένη  σε μοντέλο κλασσικής κιθάρας του Hermann Hauser.

Το καπάκι

Η πλάτη  (και οι πλευρές) από rosewood (πουπίγκα) και το μπράτσο, φτιαγμένο από μαόνι Ονδούρας.

Η κεφαλή (καράολο).

Η ροζέτα.

Ο καβαλάρης και ο τερσές.

Και τώρα, μερικές κατασκευαστικές λεπτομέρειες:

Η πλάτη και  οι πλευρές.

Το τακούνι του μπράτσου, ενισχυμένο με πύρο, έτοιμο να μπεί στη «φωλιά»και να ενωθεί με το σώμα.

Ενίσχυση του μπράτσου, με δύο σωλήνες από ανθρακονήματα.

Τρεις εικόνες από την κατασκευή της κεφαλής .

Η μπορντούρα του  καπακιού, με ρόμβους και κυκλάκια από όστρακο, εναλλάξ.

Το τελείωμα της ταστιέρας.

Φιλετάρισμα της πλάτης.