Archive for the ‘Άρθρα’ Category

ΠΡΟΠΟΛΕΜΙΚΟ ΜΠΟΥΖΟΥΚΙ, 2016

Ιουνίου 1, 2016

 

 

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

 

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

 

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

 

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

 

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

 

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

 

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

 

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

 

Εξάχορδο , προπολεμικό μπουζούκι με σκαλιστές ντούγες.

Φωτογραφίες : Έσπερος Φρονιμόπουλος

ΑΚΟΥΣΤΙΚΗ ΤΡΥΠΑ -Διακοσμητικά

Οκτώβριος 20, 2013

DSCN0863

 

Το σχέδιο της ροζέτας έχει κολληθεί πάνω στο ξύλο και έχουν ανοίξει οι απαραίτητες τρύπες, γιά να γίνει στη συνέχεια το κόψιμο της ροζέτας.

 

 

DSCN0864

Η ροζέτα κόβεται με λεπτή σέγα χειρός.

DSCN0865Η ροζέτα έχει κοπεί και σκαλιστεί στην εξωτερική της όψη.

DSCN0867Χρύσωμα της ροζέτας.

DSCN0873Έχει ανοίξει το λούκι και είναι έτοιμο να τοποθετηθεί το τριπλό, εξωτερικό φιλέτο.

DSCN0871Λύγισμα και προσυναρμολόγιση των εσωτερικών φιλέτων.

DSCN0875Κόλληση εσωτερικού φιλέτου.

DSCN0877

Ολοκληρωμένη διακόσμηση της ακουστικής τρύπας.

Κρατήθηκε, αφού πρώτα ξανασχεδιάστηκε, το αρχικό σχέδιο της φιγούρας του σωζόμενου οργάνου.

Υπάρχουν , περιπλεγμένα διακοσμητικά, τα αρχικά του Κωσταντή Γκέλη ( Γ, Κ ) , σε πλάγια ανάγνωση !

ΚΑΠΑΚΙ

Οκτώβριος 15, 2013

DSCN0851Χαρακτηριστικό των μπουζουκιών αυτής, της πρώτης περιόδου, είναι η τσάκιση του καπακιού στο σημείο που βρίσκεται ακριβώς πίσω από τον καβαλάρη.

Τεχνική δανεισμένη απ`ευθείας από την κατασκευή του μαντολίνου, δημιουργεί δύο επίπεδα στο καπάκι του οργάνου και αυξάνει τη γωνία που σχηματίζουν οι χορδές επάνω στον καβαλάρη του.

DSCN0853 Η τσλακιση γίνεται πριν κολλήσουν τα δύο τμήματα του καπακιού, στο καθένα χωριστά.

DSCN0852Γίνεται σύγκριση των δύο τμημάτων ώστε, να βεβαιωθούμε ότι έχουν τσακίσει και τα δύο στο ίδιο επίπεδο.

DSCN0854Τα δύο τμήματα προσαρμόζονται και συγκολλώνται.

DSCN0855Η διαφορά του πίσω επιπέδου, από την προέκταση του εμπρός.

DSCN0856DSCN0858Σχεδιάζονται και κολλώνται οι εσωτερικές ενισχύσεις (καμάρια).

DSCN0881Το καπάκι, έτοιμο να τοποθετηθεί στο σκάφος του οργάνου.

Στην επόμενη ανάρτηση, η κατασκευή της ροζέτας και των διακοσμητικών της ακουστικής τρύπας.

ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΣΚΑΦΟΥΣ

Οκτώβριος 1, 2013

ΕDSCN0828Το καλούπι, έχει περαστεί εξωτερικά με υγρό σαπούνι. Είναι έτοιμος και ο τάκος, γιά να αρχίσει στη συνέχεια η κατασκευή του ηχείου. DSCN0829DSCN0830DSCN0832  Αρχικά τοποθετείται η πρώτη ντούγα, η »μάνα», και κατόπιν μία-μία οι υπόλοιπες. Ακολουθεί το κόλλημα της κολάντζας. DSCN0837DSCN0840DSCN0841   Το σκάφος έχει αφαιρεθεί από το καλούπι και καθαρίζεται εσωτερικά, με εργαλεία χειρός (ξύστρες). Ακολουθεί εσωτερικός εμποτισμός.

DSCN0843DSCN0844Εσωτερικό »δέσιμο» του σκάφους με τον παλιό, παραδοσιακό τρόπο.

Πρώτα κολλιώνται κάθετα τρείς λωρίδες υφάσματος και κατόπιν, επάνω από τις ενώσεις από τις ντούγες, λωρίδες χαρτιού.

Είναι ο σωστότερος, αλλά παράλληλα  και πλέον χρονοβόρος, τρόπος »δεσίματος». Έχει επίσης κολληθεί και ο πίσω τάκος, καθώς και η ετικέτα του κατασκευαστή.

DSCN0847

Εξωτερική όψη του έτοιμου ηχείου του οργάνου.

Στην κατασκευή του, χρησιμοποιήθηκε ξύλο παλιάς καρυδιάς και σγουρού σφένδαμου (κελεμπέκι).

ΑΝΑΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΜΟΝΤΕΛΟΥ

Σεπτεμβρίου 17, 2013

DSCN0788

Έχοντας το όργανο στο εργαστήρι μου, ξεκίνησα με την αποτύπωση του ίχνους του σε χαρτί. Σημείωσα κατοπιν τις θέσεις του τάκου, της ακουστικής τρύπας, του καβαλάρη και των καμαριών. Πήρα επίσης αποτυπώσεις της κεφαλής (καράολου) και της κολάντζας.

DSCN0787 Ακολούθησε η αποτύπωση της κάθετης και οριζόντιας τομής του σκάφους του οργάνου. DSCN0721Αυτή την εποχή, ασχολούμαι παράλληλα και με την αποκατάσταση ενός περίτεχνου μαντολίνου, φτιαγμένου το 1910, από τον σημαντικότερο Έλληνα οργανοποιό του μεσοπολέμου, το Δημήτριο Μούρτζινο. Το περίγραμμα του μπουζουκιού του Γκέλη, όπως φαίνεται και από την παραπάνω φωτογραφία, ταιριάζει απόλυτα με το περίγραμμα του μαντολίνου του Μούρτζινου, μεγαλωμένου κατά  περίπου  2 εκατοστά !

DSCN0789Μεγάλη επίσης εντύπωση μου προξένησαν και οι αναγογίες του μοντέλου του Κωσταντή Γκέλη.

Παρατηρούμε ότι η σχέση του βάθους ως πρός το μέγιστο πλάτος του ηχείου του οργάνου , είναι 1 προς 1,5. (2 προς 3)

Επίσης, η σχέση του μέγιστου πλάτους ως πρός το ύψος του ηχείου, είναι πάλι 1 πρός 1,5. (2 προς 3)

DSCN0790DSCN0791DSCN0793Σχαδιάστηκαν στη συνέχεια η όψη, η κάθετη και τρείς οριζόντιες τομές του οργάνου, αφού πρώτα προσδιορίστηκαν τα καταλληλότερα κέντρα των τόξων που τις σχηματίζουν.

DSCN0796Από τα τρία προηγούμενα σχέδια, αφού πρώτα έφερα παράλληλες γραμμές ανάλογες με το πάχος των ξύλων που θα χρησημοποιούσα για να κατασκευάσω το καλούπι, προέκυψαν τα σημεία από τα οποία θα περνούσαν οι ισοϋψείς καμπύλες, πάνω στον κάθετο και τους οριζόντιους άξονες. Ενώνοντας αυτά τα σημεία, σχηματίζω τις υψομετρικές τομές του καλουπιού.

DSCN0807Εδώ φαίνεται ολοκληρωμένο το τελικό σχέδιο του καλουπιού , με 9 υψομετρικές τομές.

Από αυτό το σχέδιο, στη συνέχεια, θα φανεί πως δημιουργείται ένα πολύ συμμετρικό καλούπι, πάνω στο οποίο θα κατασκευαστεί το ηχείο του οργάνου.

Η μέθοδος είναι προσωπική, και την έχω χρησιμοποιήσει γιά όλα τα συμπαγή καλούπια των οργάνων μου.

ΚΩΣΤΑΝΤΗΣ ΓΚΕΛΗΣ

Σεπτεμβρίου 2, 2013

Πολύ λίγα πράγματα γνωρίζουμε για τον παλιό Συριανό μάστορα, Κωσταντή Γκέλη. Η μόνη, πολύ γνωστή αναφορά στο πρόσωπο και τη δουλειά του, προέρχεται από την αυτοβιογραφία του Μάρκου Βαμβακάρη  :

<< … Πρώτα πρώτα εγνώρισα έναν πατριώτη μου Συριανό, που ‘χε κάνει 20 χρόνια φυλακή, ονομαζόμενος Κωσταντής Ντέλης. Έβγαλε τα καλύτερα μπουζούκια αυτός εδώ. Ήτανε άσσος στα μπουζούκια. Μέχρι τώρα τα μπουζούκια αυτουνού που υπάρχουνε τ’ αγοράζουνε, όπως ήτανε τα βιολιά του Στραντιβάριους. Αυτός έκανε και γόνατα, αλλά και από τα κολλητά. Ήτανε και άλλοι πολλοί που κάνανε όργανα, και κιθάρες και μπουζούκια. Είπαμε, από τη φυλακή εβγήκε ο Ντέλης και τον εγνώρισα εδώ στον Περαία κατά το 1930. Όταν εβγήκε ο Ντέλης από τη φυλακή, έπιασε εκεί στου Καραϊσκάκη, εκεί που ήτανε η αβέρτα πού ‘τονε οι παπατζήδες, οι πουτάνες, μην τα ρωτάτε, ένα μικρό μαγαζάκι, πολύ μικρό, κι άρχισε να κάνει όργανα. Επήρε ψυχογιό ένα παιδάκι μικρό, τον Ζοζέφ. Κι αρχίνησε να τον μάθει και να του πεί και το μυστικό της τέχνης. Και από τότε πέρασαν πέντε δέκα χρόνια, πέθαν’ αυτός και παράμεινε η τέχνη την οποία τώρα την κατέχει αυτός ο Ζοζέφ …

… Εγώ είχα πολλά μπουζούκια του Ντέλη, είχα αλλά τα πούλησα. Τον καιρό που μάθαινα εγώ μπουζούκι ερχότανε εδώ αθρώποι. Θα μου μάθεις μπουζούκι; Θα σου μάθω. Πρέπει να αγοράσω μπουζούκι; Έχω εγώ μπουζούκι. Τα πούλαγα και έπαιρνα άλλα εγώ. Δεν τά ‘χω κρατήσει ….

… Είναι πολλοί αυτοί που κάνανε μπουζούκια. … Αλλά τον Ντελή δεν τον πιάνανε. >>

Από αυτή την αναφορά, δύο πράγματα μας κάνουν εντύπωση:

Η μεγάλη φήμη του μάστορα στην εποχή του και η εκτίμηση του Μάρκου για τη δουλεία του, καθώς και το ότι, όπως φαίνεται, υπήρξε ο πρώτος δάσκαλος του μετέπειτα φημισμένου κατασκευαστή Ζοζέφ Τερζιβασιάν.

Παρ`ότι η αναφορά στο μάστορα ήταν γνωστή, μέχρι πρότινος κανένα σωζόμενο όργανό του δεν είχε βρεθεί !

Εντελώς απρόσμενα, το Μάιο του 2009, ανακάλυψα επί τέλους ένα μπουζούκι του περίφημου μάστορα !

Γκελης 017

Είχα την ευκαιρία να το δω από κοντά και να πάρω τις απαραίτητες αποτυπώσεις για την επαναδημιουργία του συγκεκριμένου μοντέλου. Πρώτη σχετική δημοσίευση , έγινε στο Ρεμπέτικο φόρουμ.

IMG_3112

Από την εσωτερική ετικέτα του κατασκευαστή, προκύπτει πως το πραγματικό του όνομα ήταν Γκέλης και όχι Ντέλης, όπως αναφέρεται από τον Μάρκο.

IMG_0660crop2

Σημαντική ανακάλυψη, από το φίλο Παναγιώτη Καγιάφα, αποτελεί και η φωτογραφία του μάστορα (ο γηραιότερος από τους δύο)  μαζί με τον Αγκόπ Τσακιριάν, έξω από το οργανοποιείο του τελευταίου,  στον Πειραιά !

Πάντα είχα στο μυαλό μου να ασχοληθώ με κάποιο προπολεμικό μοντέλο μπουζουκιού, που να αποδίδει αυτόν τον, τόσο ξεχωριστό από τους σημερινούς, ήχο των παλαιών ηχογραφήσεων του ρεμπέτικου. Άρχισα λοιπόν να δουλεύω πάνω στο μοντέλο του μπουζουκιού του Κωσταντή Γκέλη.

Σε επόμενες αναρτήσεις, θα παρουσιάσω σταδιακά, την εξέλιξη των εργασιών της αναδημιουργίας του οργάνου.

ΛΑΟΥΤΑ, 2010.

Μαρτίου 9, 2011
 

Δύο νέα λαούτα, που η κατασκευή τους άρχισε το καλοκαίρι του 2010 και ολοκληρώθηκαν πρόσφατα. Το πρώτο, έχει μήκος χορδής 68 cm και το δεύτερο 70 cm.

Το σκάφος του πρώτου οργάνου αρχίζει να φτιάχνεται, επάνω στο καλούπι.

Οι ντούγες από σφένδαμο και παλίσσανδρο Βραζιλίας (jacarada).

Το καπάκι, με περιμετρικό διάκοσμο από ψηφίδες έβενου και σφένδαμου.Γύρω από την τρύπα, μοτίβο σε λευκό όστρακο.

Η ταστιέρα και η κεφαλή. Κλάρα από λευκό όστρακο και abalone.

Τα μπράτσα, πριν την τοποθέτηση της ταστιέρας. Φαίνονται οι εσωτερικές ενισχύσεις, δεξιά και αριστερά από carbon fibber και η κεντρική από παλίσσανδρο.

Τα μπράτσα από πίσω, έτοιμα να ντυθούν με ντούγες 2,5 mm, ανάλογες με αυτές του σκάφους.

Το ηχείο του δεύτερου οργάνου.

Οι ντούγες, από σγουρή πουπίγκα. Ένα ξύλο πολύ δύσκολο από κάθε άποψη στην κατεργασία του, με εξαιρετικό αισθητικό αποτέλεσμα!

Το καπάκι. Περιμετρικός διάκοσμος με ψηφίδες από έβενο και λευκό όστρακο, ροζέτα από ξύλο κερασιάς και σχάρα από έβενο.

Ο καβαλάρης, από σκούρο παλίσσανδρο jacarada. Ο σχεδιασμός του, βασισμένος σε μοντέλο καβαλάρη λαούτου House of Stathopoulo.

Επεξεργασία διακοσμητικού μοτίβου από έβενο, στο τελείωμα της κεφαλής.

Η κεφαλή. Σγουρή πουπίγκα, έβενος, λευκό όστρακο.

 

Στα »σχόλια» μπορείτε να δείτε και δύο μικρά βίντεο, που παραθέτει ο κάτοχος του ενός λαούτου , και  να ακούσετε  τον ήχο του.

(more…)

Ο ΤΑΜΠΟΥΡΑΣ ΤΟΥ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ ΚΑΙ Η ΟΡΓΑΝΟΠΟΙΪΑ ΤΟΥ ΛΕΩΝΙΔΑ ΓΑΪΛΑ

Ιουλίου 26, 2010

Επί τέλους, έπειτα απο αρκετά χρόνια, εκδόθηκε το βιβλίο μου για τον Ταμπουρά του Μακρυγιάννη και τον κατασκευαστή του, τον Λεωνίδα Γαΐλα.

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

ΠΡΟΛΟΓΟΣ

ΤΑ ΚΕΙΜΗΛΙΑ ΤΟΥ ΣΤΡΑΤΗΓΟΥ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ ΣΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ

ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ ΚΑΙ ΣΥΝΤΗΡΗΤΗ ΤΟΥ ΤΑΜΠΟΥΡΑ

ΒΟΙΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ

Ο ΤΑΜΠΟΥΡΑΣ ΤΟΥ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ ΚΑΙ Η ΣΥΝΤΗΡΗΣΗ ΤΟΥ

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Ο ΤΑΜΠΟΥΡΑΣ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ Ο ΤΑΜΠΟΥΡΑΣ ΤΟΥ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ

Ο Ταμπουράς και η εξέλιξή του στην Ελλάδα

Ο Ταμπουράς του Μακρυγιάννη

Ο Rørbye , ο Γαΐλας και το εργαστήρι του

Η σημασία του εργαστηρίου του Γαΐλα

Η εγκατάσταση του Μακρυγιάννη στην Αθήνα και η απόκτηση του Ταμπουρά του

Πολύχορδοι Ταμπουράδες

Η ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΤΟΥ ΤΑΜΠΟΥΡΑ ΣΤΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ ΤΟΥ ΓΑΪΛΑ

Ο Σχεδιασμός

Η Κατασκευή του Ηχείου

Ο Τάκος και το Μπράτσο

Το Καπάκι

Ηχητικές Τρύπες

Οι Πυρογραφίες

Το Τελείωμα του Οργάνου (βερνίκι, χρωστικές, μπερντέδες, κλειδιά, καποτάστο, καβαλάρης, χορδές)

ΜΙΑ ΠΡΟΤΑΣΗ ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗΣ

Ο Σχεδιασμός και η Κατασκευή του Καλουπιού

Η Κατασκευή του Τάκου

Κατασκευή του Σκάφους του Οργάνου

Κατασκευή του Μπράτσου

Το Καπάκι

Πυρογραφίες – Ηχητικές Τρύπες

Βερνίκι – Κόλλες – Χρώματα

Το ‘Αρμάτωμα’ του Οργάνου

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΗΧΟΥ ΤΟΥ ΤΑΜΠΟΥΡΑ

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

ΓΛΩΣΣΑΡΙ

Το βιβλίο, περιλαμβάνει και 20 δικά μου σχέδια.  Στο τελικό – αναδιπλούμενο –  ο Ταμπουράς σε φυσικό μέγεθος.

Επίσης, εκτός των άλλων εικόνων και 54 φωτογραφίες, απο όλες τις φάσεις της κατασκευής ενός ανάλογου οργάνου.

Μπορείτε να το βρείτε στο πωλητήριο του Εθνικού Ιστορικού Μουσείου ( Παλιά Βουλή).
Το Μουσείο, με το μόνο βιβλιοπωλείο που συνεργάζεται, είναι το βιβλιοπωλείο «Δωδώνη», όπου επίσης μπορείτε να αποτανθείτε.  Αν δεν το έχει ήδη, θα υπάρχει πολύ σύντομα και εκεί, και ίσως μέσω της «Δωδώνης» και σε κάποια άλλα βιβλιοπωλεία.

Αν δυσκολευτείτε, έχω και εγώ κάποια αντίτυπα, μπορείτε να μου στείλετε email, στο fronik@otenet.gr .

ΛΑΟΥΤΟΚΙΘΑΡΑ

Ιουλίου 22, 2010

Από το βιβλίο του Φοίβου Ανωγειανάκη«Ελληνικά Λαϊκά Μουσικά Όργανα», διαβάζουμε:

«Η λαουτοκιθάρα, ένα νοθογενές όργανο, είναι μιά κιθάρα στη μορφή, αλλά με αριθμό χορδών και κούρντισμα λαούτου. Η λαουτοκιθάρα εμφανίζεται μετά το Β Παγκόσμιο Πόλεμο και  η δημιουργία της οφείλεται σε δύο κυρίως λόγους : στη ντροπή που ένιωθαν οι νεότεροι λαουτιέρηδες να κρατούν ένα τόσο μεγάλο και «άχαρο» όργανο, όπως είναι κατά τη γνώμη τους το λαγούτο, και στην ευκολία με την οποία μεταφέρεται και κρατιέται η λαουτοκιθάρα όταν παίζεται.»

Η λαουτοκιθάρα που βλέπετε,  είναι βασισμένη  σε μοντέλο κλασσικής κιθάρας του Hermann Hauser.

Το καπάκι

Η πλάτη  (και οι πλευρές) από rosewood (πουπίγκα) και το μπράτσο, φτιαγμένο από μαόνι Ονδούρας.

Η κεφαλή (καράολο).

Η ροζέτα.

Ο καβαλάρης και ο τερσές.

Και τώρα, μερικές κατασκευαστικές λεπτομέρειες:

Η πλάτη και  οι πλευρές.

Το τακούνι του μπράτσου, ενισχυμένο με πύρο, έτοιμο να μπεί στη «φωλιά»και να ενωθεί με το σώμα.

Ενίσχυση του μπράτσου, με δύο σωλήνες από ανθρακονήματα.

Τρεις εικόνες από την κατασκευή της κεφαλής .

Η μπορντούρα του  καπακιού, με ρόμβους και κυκλάκια από όστρακο, εναλλάξ.

Το τελείωμα της ταστιέρας.

Φιλετάρισμα της πλάτης.

ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΧΟΡΔΙΕΡΑΣ

Νοέμβριος 11, 2009

ΜΠΟΥΖ. ΡΑΦΑΗΛ 018

Πολλές φορές με ρωτάνε που βρίσκω τις ξύλινες χορδιέρες με μονόγραμμα, που βάζω σε κάποια από τα όργανά μου. Τις χορδίερες αυτές, τις σχεδιάζω και τις κατασκευάζω μόνος μου, διαφορετικές κάθε φορά γιά κάθε όργανο. Ήρθε η ώρα λοιπόν, να σας δείξω με μιά σειρά από φωτογραφίες πως φτιάχνεται μία από αυτές. Διαδικασία αρκετά χρονοβόρα -μου παίρνει πάνω από δύο μέρες όλη η δουλειά- αλλά νομίζω … αξίζει τον κόπο !

ΜΠΟΥΖ. ΡΑΦΑΗΛ 002

Η ξύλινη χορδιέρα θα προσαρμοστεί  επάνω στο «καπάκι» μιας έτοιμης, τυπικής  μεταλλικής χορδιέρας του εμπορίου. Ξεκινάω πρώτα από το σχέδιο. Κατόπιν κόβω ένα-ένα τα στοιχεία της. Εδώ, φαίνονται ήδη έτοιμα τα δύο πρώτα, από όστρακο.

ΜΠΟΥΖ. ΡΑΦΑΗΛ 001 Κατόπιν κόβω το κεντρικό στοιχείο, από ελεφαντοκόκκαλο, πάνω στο οποίο θα χαράξω αργότερα και το μονόγραμμα. Βλέπουμε τη διαδικασία φιλεταρίσματος, με τριπλό φιλέτο (μαύρο-άσπρο-μαύρο).

ΜΠΟΥΖ. ΡΑΦΑΗΛ 004 Όλα τα στοιχεία είναι έτοιμα. Γιά αυτή τη χορδιέρα, θα χρησημοποιηθούν δύο, βασικά, πατώματα : Το κάτω πάτωμα, η βάση, θα είναι από έβενο και το επάνω από αφρικανικό παλίσσανδρο, από τον οποίο είναι φτιαγμένο και το σκάφος του οργάνου. Το επάνω πάτωμα, έχει ήδη κολληθεί επάνω σε καπλαμά λεμονιάς. Βλέπουμε το σχήμα στο οποίο θα κοπεί, καθώς και τις θέσεις των στοιχείων, χαραγμένες για να δημιουργηθεί πατούρα, μέσα στην οποία θα τοποθετηθούν.

ΜΠΟΥΖ. ΡΑΦΑΗΛ 005 Με το ρούτερ…

ΜΠΟΥΖ. ΡΑΦΑΗΛ 008 … και κατόπιν με το χέρι, χρησιμοποιώντας σκαρπέλα, ανοίγονται οι πατούρες.

ΜΠΟΥΖ. ΡΑΦΑΗΛ 011 Οι πατούρες ολοκληρώθηκαν. Έχει μπεί και η κόλλα και τα στοιχεία είναι έτοιμα να τοποθετηθούν στη θέση τους.

ΜΠΟΥΖ. ΡΑΦΑΗΛ 012 Το επάνω πάτωμα ολοκληρώθηκε. Έχει κοπεί και το πάτωμα βάσης, πάνω στο οποίο θα ανοίξει μιά άλλη πατούρα, γιά να δεχτεί  το κομμάτι της μεταλλικής χορδιέρας που θα μείνει, όταν θα κοπεί επάνω στη γραμμή που έχουμε σχεδιάσει.

ΜΠΟΥΖ. ΡΑΦΑΗΛ 013Τα δύο βασικά πατώματα της χορδιέρας είναι έτοιμα να κολλήσουν. Στο πάτωμα βάσης, βλέπουμε το υπόλοιπο του καπακιού της μεταλικής χορδιέρας, μέσα στην πατούρα. Πισω από το επάνω πάτωμα, θα κολλήσει ένα μικρό κομμάτι κόκκαλου.

ΜΠΟΥΖ. ΡΑΦΑΗΛ 024Η τελική κόλληση…

ΜΠΟΥΖ. ΡΑΦΑΗΛ 025 …και η χορδιέρα, μονταρισμένη στην πρώτη μορφή της.

ΜΠΟΥΖ. ΡΑΦΑΗΛ 026Οι γωνίες από τα δύο πατώματα στρογγυλεύουν και το αποτέλεσμα ενοποιείται.  Ανάμεσα στα δύο βασικά ξύλα, φαίνεται και το κίτρινο φιλετάκι της λεμονιάς.

ΜΠΟΥΖ. ΡΑΦΑΗΛ 015 Ακολουθεί το χάραγμα του μονογράμματος.  Μόλις ολοκληρωθεί, θα περαστεί με στόκο από σκόνη έβενου και κόλλα, γιά να μαυρίσει.

ΜΠΟΥΖ. ΡΑΦΑΗΛ 016 Μετά το τελικό γιαλοχαρτάρισμα και στίλβωμα, πέρασμα με βερνίκι μπάλας και …

ΜΠΟΥΖ. ΡΑΦΑΗΛ 017 … η χορδιέρα είναι έτοιμη !