ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΚΑΛΟΥΠΙΟΥ

Σεπτεμβρίου 25, 2013

Image

Ισάριθμες φωτοτυπίες με τα »πατώματα» του καλουπιού, κολλώνται σε κάθε »πάτωμα» ξεχωριστά, για να ξεγυριστεί στη συνέχεια, σύμφωνα με την υψομετρική του τομή.

Image

Ξεγύρισμα ενός »πατώματος», με τη σέγα.

Image

Έχουν κολληθεί τα »πατώματα» μεταξύ τους. Η πρώτη μορφή του καλουπιού , με σκαλοπάτια, είναι έτοιμη.

Image

Ενδιάμεση φάση της επεξεργασίας του καλουπιού.

Image

Το καλούπι είναι πλέον έτοιμο, για να αρχίσει η κατασκευή του σκάφους.

Advertisements

ΑΝΑΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΜΟΝΤΕΛΟΥ

Σεπτεμβρίου 17, 2013

DSCN0788

Έχοντας το όργανο στο εργαστήρι μου, ξεκίνησα με την αποτύπωση του ίχνους του σε χαρτί. Σημείωσα κατοπιν τις θέσεις του τάκου, της ακουστικής τρύπας, του καβαλάρη και των καμαριών. Πήρα επίσης αποτυπώσεις της κεφαλής (καράολου) και της κολάντζας.

DSCN0787 Ακολούθησε η αποτύπωση της κάθετης και οριζόντιας τομής του σκάφους του οργάνου. DSCN0721Αυτή την εποχή, ασχολούμαι παράλληλα και με την αποκατάσταση ενός περίτεχνου μαντολίνου, φτιαγμένου το 1910, από τον σημαντικότερο Έλληνα οργανοποιό του μεσοπολέμου, το Δημήτριο Μούρτζινο. Το περίγραμμα του μπουζουκιού του Γκέλη, όπως φαίνεται και από την παραπάνω φωτογραφία, ταιριάζει απόλυτα με το περίγραμμα του μαντολίνου του Μούρτζινου, μεγαλωμένου κατά  περίπου  2 εκατοστά !

DSCN0789Μεγάλη επίσης εντύπωση μου προξένησαν και οι αναγογίες του μοντέλου του Κωσταντή Γκέλη.

Παρατηρούμε ότι η σχέση του βάθους ως πρός το μέγιστο πλάτος του ηχείου του οργάνου , είναι 1 προς 1,5. (2 προς 3)

Επίσης, η σχέση του μέγιστου πλάτους ως πρός το ύψος του ηχείου, είναι πάλι 1 πρός 1,5. (2 προς 3)

DSCN0790DSCN0791DSCN0793Σχαδιάστηκαν στη συνέχεια η όψη, η κάθετη και τρείς οριζόντιες τομές του οργάνου, αφού πρώτα προσδιορίστηκαν τα καταλληλότερα κέντρα των τόξων που τις σχηματίζουν.

DSCN0796Από τα τρία προηγούμενα σχέδια, αφού πρώτα έφερα παράλληλες γραμμές ανάλογες με το πάχος των ξύλων που θα χρησημοποιούσα για να κατασκευάσω το καλούπι, προέκυψαν τα σημεία από τα οποία θα περνούσαν οι ισοϋψείς καμπύλες, πάνω στον κάθετο και τους οριζόντιους άξονες. Ενώνοντας αυτά τα σημεία, σχηματίζω τις υψομετρικές τομές του καλουπιού.

DSCN0807Εδώ φαίνεται ολοκληρωμένο το τελικό σχέδιο του καλουπιού , με 9 υψομετρικές τομές.

Από αυτό το σχέδιο, στη συνέχεια, θα φανεί πως δημιουργείται ένα πολύ συμμετρικό καλούπι, πάνω στο οποίο θα κατασκευαστεί το ηχείο του οργάνου.

Η μέθοδος είναι προσωπική, και την έχω χρησιμοποιήσει γιά όλα τα συμπαγή καλούπια των οργάνων μου.

ΚΩΣΤΑΝΤΗΣ ΓΚΕΛΗΣ

Σεπτεμβρίου 2, 2013

Πολύ λίγα πράγματα γνωρίζουμε για τον παλιό Συριανό μάστορα, Κωσταντή Γκέλη. Η μόνη, πολύ γνωστή αναφορά στο πρόσωπο και τη δουλειά του, προέρχεται από την αυτοβιογραφία του Μάρκου Βαμβακάρη  :

<< … Πρώτα πρώτα εγνώρισα έναν πατριώτη μου Συριανό, που ‘χε κάνει 20 χρόνια φυλακή, ονομαζόμενος Κωσταντής Ντέλης. Έβγαλε τα καλύτερα μπουζούκια αυτός εδώ. Ήτανε άσσος στα μπουζούκια. Μέχρι τώρα τα μπουζούκια αυτουνού που υπάρχουνε τ’ αγοράζουνε, όπως ήτανε τα βιολιά του Στραντιβάριους. Αυτός έκανε και γόνατα, αλλά και από τα κολλητά. Ήτανε και άλλοι πολλοί που κάνανε όργανα, και κιθάρες και μπουζούκια. Είπαμε, από τη φυλακή εβγήκε ο Ντέλης και τον εγνώρισα εδώ στον Περαία κατά το 1930. Όταν εβγήκε ο Ντέλης από τη φυλακή, έπιασε εκεί στου Καραϊσκάκη, εκεί που ήτανε η αβέρτα πού ‘τονε οι παπατζήδες, οι πουτάνες, μην τα ρωτάτε, ένα μικρό μαγαζάκι, πολύ μικρό, κι άρχισε να κάνει όργανα. Επήρε ψυχογιό ένα παιδάκι μικρό, τον Ζοζέφ. Κι αρχίνησε να τον μάθει και να του πεί και το μυστικό της τέχνης. Και από τότε πέρασαν πέντε δέκα χρόνια, πέθαν’ αυτός και παράμεινε η τέχνη την οποία τώρα την κατέχει αυτός ο Ζοζέφ …

… Εγώ είχα πολλά μπουζούκια του Ντέλη, είχα αλλά τα πούλησα. Τον καιρό που μάθαινα εγώ μπουζούκι ερχότανε εδώ αθρώποι. Θα μου μάθεις μπουζούκι; Θα σου μάθω. Πρέπει να αγοράσω μπουζούκι; Έχω εγώ μπουζούκι. Τα πούλαγα και έπαιρνα άλλα εγώ. Δεν τά ‘χω κρατήσει ….

… Είναι πολλοί αυτοί που κάνανε μπουζούκια. … Αλλά τον Ντελή δεν τον πιάνανε. >>

Από αυτή την αναφορά, δύο πράγματα μας κάνουν εντύπωση:

Η μεγάλη φήμη του μάστορα στην εποχή του και η εκτίμηση του Μάρκου για τη δουλεία του, καθώς και το ότι, όπως φαίνεται, υπήρξε ο πρώτος δάσκαλος του μετέπειτα φημισμένου κατασκευαστή Ζοζέφ Τερζιβασιάν.

Παρ`ότι η αναφορά στο μάστορα ήταν γνωστή, μέχρι πρότινος κανένα σωζόμενο όργανό του δεν είχε βρεθεί !

Εντελώς απρόσμενα, το Μάιο του 2009, ανακάλυψα επί τέλους ένα μπουζούκι του περίφημου μάστορα !

Γκελης 017

Είχα την ευκαιρία να το δω από κοντά και να πάρω τις απαραίτητες αποτυπώσεις για την επαναδημιουργία του συγκεκριμένου μοντέλου. Πρώτη σχετική δημοσίευση , έγινε στο Ρεμπέτικο φόρουμ.

IMG_3112

Από την εσωτερική ετικέτα του κατασκευαστή, προκύπτει πως το πραγματικό του όνομα ήταν Γκέλης και όχι Ντέλης, όπως αναφέρεται από τον Μάρκο.

IMG_0660crop2

Σημαντική ανακάλυψη, από το φίλο Παναγιώτη Καγιάφα, αποτελεί και η φωτογραφία του μάστορα (ο γηραιότερος από τους δύο)  μαζί με τον Αγκόπ Τσακιριάν, έξω από το οργανοποιείο του τελευταίου,  στον Πειραιά !

Πάντα είχα στο μυαλό μου να ασχοληθώ με κάποιο προπολεμικό μοντέλο μπουζουκιού, που να αποδίδει αυτόν τον, τόσο ξεχωριστό από τους σημερινούς, ήχο των παλαιών ηχογραφήσεων του ρεμπέτικου. Άρχισα λοιπόν να δουλεύω πάνω στο μοντέλο του μπουζουκιού του Κωσταντή Γκέλη.

Σε επόμενες αναρτήσεις, θα παρουσιάσω σταδιακά, την εξέλιξη των εργασιών της αναδημιουργίας του οργάνου.

ΜΠΑΓΛΑΜΑΣ 2013

Μαρτίου 29, 2013

Σκαφτός μπαγλαμάς, που ολοκληρώθηκε πρόσφατα.

DSCN0551

Το μοντέλο του, σχεδιάστηκε σε όλα τα μέρη του, ανάλογο με τους δύο προηγούμενους σκαφτούς τζουράδες.

DSCN0554

Το σώμα του οργάνου, είναι από ξύλο καρυδιάς.
Λόγω του μεγάλου μήκους της χορδής του, που είναι 38 εκατοστά, το μπράτσο ενισχύθηκε εσωτερικά με carbon fiber (ανθρακόνημα).

DSCN0549

Λεπτομέρεια από το καπάκι του οργάνου.

ΣΚΑΦΤΟΙ ΤΖΟΥΡΑΔΕΣ

Μαΐου 5, 2012

Δύο νέοι, σκαφτοί τζουράδες, από μονοκόμματο ξύλο παλιάς καρυδιάς. Ο μεγαλύτερος, έχει μήκος χορδής 63 cm και ο μικρότερος 59 cm. εκΔύο νέοι, σκαφτοί τζουράδες, από μονοκόμματο ξύλο παλιάς καρυδιάς. Ο μεγαλύτερος, έχει μήκος χορδής 63 cm και ο μικρότερος 59 cm.

Σχεδιασμός της εσωτερικής κοιλότητας του οργάνου.

Βοηθητικές τρύπες και σκάψιμο της κοιλότητας.

Το καπάκι και το ήχείο, έτοιμο να κλείσει.

Έχουν τοποθετηθεί τα καπάκια και τα περιμετρικά τους φιλέτα.

Το καπάκι του ολοκληρωμένου οργάνου.

Λεπτομέρεια του τελειώματος της ταστιέρας και της ροζέτας.

Η κεφαλή (καράολο).

Πλάγια όψη.

ΣΥΝΤΗΡΗΣΗ – ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΒΙΟΛΙΟΥ

Οκτώβριος 28, 2011

 

 

 

 

Η διαδικασία αποκατάστασης παλαιών οργάνων που έχουν υποστεί στατικές μεταβολές , οι οποίες πολλές φορές επιδεινόνονται από προηγούμενες πρόχειρες η κακές επισκευές, είναι επίπονη και χρονοβόρα. Βρισκόμαστε πάντα σε αναζήτηση της κατάλληλης  – κατά περίπτωση- τεχνικής που θα λύσει οριστικά το πρόβλημα και θα εξασφαλίσει τη ζωή του οργάνου για πολλά ακόμη χρόνια.

 

 

Το συγκεκριμένο βιολί, ανήκε σε  παλαιό παραδοσιακό μουσικό. Δε γνωρίζουμε τον κατασκευαστή του, διότι στο εσωτερικό του δεν υπάρχει σχετική ετικέτα.  Στη θέση της βρίσκεται η ετικέτα που βλέπετε, που αναφέρει ότι το όργανο  συμμετείχε στη Διεθνή Έκθεση των Βρυξελλών του 1935.  Από τη φράση «Membre du Jury»,  εικάζεται πως έχει κατασκευαστεί από καταξιωμένο  βιολοποιό, μέλος της κριτικής επιτροπής, και  εκτέθηκε εκτός συναγωνισμού. Η σημερινή του εικόνα  ήταν κακή, με πολλές προγενέστερες κακές επισκευές που έπρεπε να αναιρεθούν.  Θα δούμε παρακάτω  δύο σημεία της επισκευής και των τεχνικών που χρησιμοποιήθηκαν που παρουσιάζουν, νομίζω, ενδιαφέρον.

 

 

 Ο βραχίονας, ο οποίος πρέπει να είχε αντικατασταθεί, βρίσκονταν  λοξά τοποθετημένος από προηγούμενη παρέμβαση. Γενικά, όλη  η περιοχή γύρω από τον επάνω τάκο, παρουσίαζε πολλά προβλήματα.

 

 

Φαίνεται το μπράτσο με τον τάκο, αφού αφαιρέθηκαν.  Το κομμάτι του πίσω καπακιού στο τακούνι του μπράτσου  ήταν σπασμένο και το δεξιό τμήμα μαζί με το φιλέτο είχαν κακότεχνα προστεθεί, από νέο ξύλο.

 

      Έχουν αποκολληθει κατά μεγάλο μέρος οι πλευρές, έχει γίνει πατούρα και έχει ετοιμαστεί νέο κομμάτι ξύλου  για να προστεθεί στο κατεστραμένο σημείο της πλάτης.

 

    Το νέο τμήμα έχει κολλήσει και γίνεται η επεξεργασία του, εσωτερικά.

 

    Ο νέος τάκος, έτοιμος να τοποθετηθεί στη θέση του.

 

        Ένα άλλο σημαντικό πρόβλημα υπήρχε στο καπάκι του οργάνου. Πολλαπλά σπασίματα, είχαν άσχημα επισκευαστεί με αποτέλεσμα η καμπυλότητα  στο σημείο του καβαλάρη να έχει ισιώσει εντελώς και σε κάποιο σημείο να βυθίζεται ελαφρά και προς τα μέσα. Για την επαναφορά της, ακολουθήθηκε η διαδικασία που θα παρακολουθήσετε, στη συνέχεια…

 

       Το καπάκι, τοποθετήθηκε σε πλαίσιο και καλύφθηκε με λεπτή μεμβράνη φαγητού.

 

    Στη συνέχεια, καλύφθηκε με λεπτό γύψο καλλιτεχνίας, για να δημιουργηθεί εκμαγείο.

 

    Το εκμαγείο, δουλεύεται εσωτερικά, γιά να δημιουργηθεί το αρνητικό της καμπυλότητας , όπως αυτή θα πρέπει να  ήταν αρχικά, στα σημεία που ίσιωσαν.

 

   Με ζεστό ατμό, ανοίγονται και καθαρίζουν όλες οι κολλήσεις και υγραίνεται η παραμορφωμένη περιοχή. Επίσης, υγραίνεται και θερμαίνεται πάνινο σακουλάκι, το οποίο έχουμε προηγουμένως γεμίσει με λεπτή άμμο θαλάσσης.

 

    Αμέσως, τοποθετούμε και πιέζουμε το σακουλάκι με την άμμο πάνω στην περιοχή που θέλουμε να επαναφέρουμε.  Το καπάκι θα μείνει έτσι πιεσμένο, σε ξηρό περιβάλον, για 10 περίπου μέρες, μέχρι να στεγνώσει εντελώς.

 

         Γίνονται κατόπιν οι κολλήσεις, μία-μία, σε όλα τα ανοίγματα και ενισχύονται εσωτερικά.

 

      Η αρχική καμπυλότητα του καπακιού, έχει πλέον επανέλθει!

 

 

Μετά την αντικατάσταση και του πίσω τάκου, το φοδράρισμα της θέσης της ψυχής, την τοποθέτηση νέα  μπάρας , το κούρδισμα και τον εμποτισμό, το σώμα του οργάνου είναι πλέον έτοιμο να κλείσει !

 

 

 

 

ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗ ΣΜΥΡΝΗ

Οκτώβριος 12, 2011

Σε πρόσφατο, ολιγοήμερο ταξίδι  μου στη Σμύρνη, είχα την τύχη να γνωρίσω από κοντά το σημαντικό Τούρκο οργανοποιό Νecati Gurbuz. Είναι ο πιό καταξιωμένος κατασκευαστής ουτιού στη Σμύρνη, στο οποίο τα τελευταία χρόνια έχει αφοσιωθεί ολοκληρωτικά. Παλαιότερα κατασκεύαζε επίσης και πολίτικη λύρα, λαύτα και κανονάκι.

http://www.necatigurbuz.com/anasayfa/

Στο  site του, μπορείτε να δείτε και κάποια δείγματα από τη δουλειά του.

Στη φωτογραφία, είμαστε στο εργαστήρι του, που με καλοδέχτηκε και είχαμε την ευκαιρία να συζητήσουμε γιά διάφορα ενδιαφέροντα θέματα της δουλειάς μας.

Η ευγένεια και η καλοσύνη του  δείχνουν, εκτός από ένα ταλαντούχο οργανοποιό και ένα υπέροχο άνθρωπό !

ΛΑΟΥΤΑ, 2010.

Μαρτίου 9, 2011
 

Δύο νέα λαούτα, που η κατασκευή τους άρχισε το καλοκαίρι του 2010 και ολοκληρώθηκαν πρόσφατα. Το πρώτο, έχει μήκος χορδής 68 cm και το δεύτερο 70 cm.

Το σκάφος του πρώτου οργάνου αρχίζει να φτιάχνεται, επάνω στο καλούπι.

Οι ντούγες από σφένδαμο και παλίσσανδρο Βραζιλίας (jacarada).

Το καπάκι, με περιμετρικό διάκοσμο από ψηφίδες έβενου και σφένδαμου.Γύρω από την τρύπα, μοτίβο σε λευκό όστρακο.

Η ταστιέρα και η κεφαλή. Κλάρα από λευκό όστρακο και abalone.

Τα μπράτσα, πριν την τοποθέτηση της ταστιέρας. Φαίνονται οι εσωτερικές ενισχύσεις, δεξιά και αριστερά από carbon fibber και η κεντρική από παλίσσανδρο.

Τα μπράτσα από πίσω, έτοιμα να ντυθούν με ντούγες 2,5 mm, ανάλογες με αυτές του σκάφους.

Το ηχείο του δεύτερου οργάνου.

Οι ντούγες, από σγουρή πουπίγκα. Ένα ξύλο πολύ δύσκολο από κάθε άποψη στην κατεργασία του, με εξαιρετικό αισθητικό αποτέλεσμα!

Το καπάκι. Περιμετρικός διάκοσμος με ψηφίδες από έβενο και λευκό όστρακο, ροζέτα από ξύλο κερασιάς και σχάρα από έβενο.

Ο καβαλάρης, από σκούρο παλίσσανδρο jacarada. Ο σχεδιασμός του, βασισμένος σε μοντέλο καβαλάρη λαούτου House of Stathopoulo.

Επεξεργασία διακοσμητικού μοτίβου από έβενο, στο τελείωμα της κεφαλής.

Η κεφαλή. Σγουρή πουπίγκα, έβενος, λευκό όστρακο.

 

Στα »σχόλια» μπορείτε να δείτε και δύο μικρά βίντεο, που παραθέτει ο κάτοχος του ενός λαούτου , και  να ακούσετε  τον ήχο του.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο ΤΑΜΠΟΥΡΑΣ ΤΟΥ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ ΚΑΙ Η ΟΡΓΑΝΟΠΟΙΪΑ ΤΟΥ ΛΕΩΝΙΔΑ ΓΑΪΛΑ

Ιουλίου 26, 2010

Επί τέλους, έπειτα απο αρκετά χρόνια, εκδόθηκε το βιβλίο μου για τον Ταμπουρά του Μακρυγιάννη και τον κατασκευαστή του, τον Λεωνίδα Γαΐλα.

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

ΠΡΟΛΟΓΟΣ

ΤΑ ΚΕΙΜΗΛΙΑ ΤΟΥ ΣΤΡΑΤΗΓΟΥ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ ΣΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ

ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ ΚΑΙ ΣΥΝΤΗΡΗΤΗ ΤΟΥ ΤΑΜΠΟΥΡΑ

ΒΟΙΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ

Ο ΤΑΜΠΟΥΡΑΣ ΤΟΥ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ ΚΑΙ Η ΣΥΝΤΗΡΗΣΗ ΤΟΥ

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Ο ΤΑΜΠΟΥΡΑΣ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ Ο ΤΑΜΠΟΥΡΑΣ ΤΟΥ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ

Ο Ταμπουράς και η εξέλιξή του στην Ελλάδα

Ο Ταμπουράς του Μακρυγιάννη

Ο Rørbye , ο Γαΐλας και το εργαστήρι του

Η σημασία του εργαστηρίου του Γαΐλα

Η εγκατάσταση του Μακρυγιάννη στην Αθήνα και η απόκτηση του Ταμπουρά του

Πολύχορδοι Ταμπουράδες

Η ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΤΟΥ ΤΑΜΠΟΥΡΑ ΣΤΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ ΤΟΥ ΓΑΪΛΑ

Ο Σχεδιασμός

Η Κατασκευή του Ηχείου

Ο Τάκος και το Μπράτσο

Το Καπάκι

Ηχητικές Τρύπες

Οι Πυρογραφίες

Το Τελείωμα του Οργάνου (βερνίκι, χρωστικές, μπερντέδες, κλειδιά, καποτάστο, καβαλάρης, χορδές)

ΜΙΑ ΠΡΟΤΑΣΗ ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗΣ

Ο Σχεδιασμός και η Κατασκευή του Καλουπιού

Η Κατασκευή του Τάκου

Κατασκευή του Σκάφους του Οργάνου

Κατασκευή του Μπράτσου

Το Καπάκι

Πυρογραφίες – Ηχητικές Τρύπες

Βερνίκι – Κόλλες – Χρώματα

Το ‘Αρμάτωμα’ του Οργάνου

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΗΧΟΥ ΤΟΥ ΤΑΜΠΟΥΡΑ

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

ΓΛΩΣΣΑΡΙ

Το βιβλίο, περιλαμβάνει και 20 δικά μου σχέδια.  Στο τελικό – αναδιπλούμενο –  ο Ταμπουράς σε φυσικό μέγεθος.

Επίσης, εκτός των άλλων εικόνων και 54 φωτογραφίες, απο όλες τις φάσεις της κατασκευής ενός ανάλογου οργάνου.

Μπορείτε να το βρείτε στο πωλητήριο του Εθνικού Ιστορικού Μουσείου ( Παλιά Βουλή).
Το Μουσείο, με το μόνο βιβλιοπωλείο που συνεργάζεται, είναι το βιβλιοπωλείο «Δωδώνη», όπου επίσης μπορείτε να αποτανθείτε.  Αν δεν το έχει ήδη, θα υπάρχει πολύ σύντομα και εκεί, και ίσως μέσω της «Δωδώνης» και σε κάποια άλλα βιβλιοπωλεία.

Αν δυσκολευτείτε, έχω και εγώ κάποια αντίτυπα, μπορείτε να μου στείλετε email, στο fronik@otenet.gr .

ΛΑΟΥΤΟΚΙΘΑΡΑ

Ιουλίου 22, 2010

Από το βιβλίο του Φοίβου Ανωγειανάκη«Ελληνικά Λαϊκά Μουσικά Όργανα», διαβάζουμε:

«Η λαουτοκιθάρα, ένα νοθογενές όργανο, είναι μιά κιθάρα στη μορφή, αλλά με αριθμό χορδών και κούρντισμα λαούτου. Η λαουτοκιθάρα εμφανίζεται μετά το Β Παγκόσμιο Πόλεμο και  η δημιουργία της οφείλεται σε δύο κυρίως λόγους : στη ντροπή που ένιωθαν οι νεότεροι λαουτιέρηδες να κρατούν ένα τόσο μεγάλο και «άχαρο» όργανο, όπως είναι κατά τη γνώμη τους το λαγούτο, και στην ευκολία με την οποία μεταφέρεται και κρατιέται η λαουτοκιθάρα όταν παίζεται.»

Η λαουτοκιθάρα που βλέπετε,  είναι βασισμένη  σε μοντέλο κλασσικής κιθάρας του Hermann Hauser.

Το καπάκι

Η πλάτη  (και οι πλευρές) από rosewood (πουπίγκα) και το μπράτσο, φτιαγμένο από μαόνι Ονδούρας.

Η κεφαλή (καράολο).

Η ροζέτα.

Ο καβαλάρης και ο τερσές.

Και τώρα, μερικές κατασκευαστικές λεπτομέρειες:

Η πλάτη και  οι πλευρές.

Το τακούνι του μπράτσου, ενισχυμένο με πύρο, έτοιμο να μπεί στη «φωλιά»και να ενωθεί με το σώμα.

Ενίσχυση του μπράτσου, με δύο σωλήνες από ανθρακονήματα.

Τρεις εικόνες από την κατασκευή της κεφαλής .

Η μπορντούρα του  καπακιού, με ρόμβους και κυκλάκια από όστρακο, εναλλάξ.

Το τελείωμα της ταστιέρας.

Φιλετάρισμα της πλάτης.